Wednesday, May 7, 2008

One At A Time

One At A Time

A friend of ours was walking down a deserted Mexican beach at sunset. As he walked along, he began to see another man in the distance. As he grew nearer, he noticed that the local native kept leaning down, picking something up and throwing it out into the water. Time and again he kept hurling things out into the ocean. As our friend approached even closer, he noticed that the man was picking up starfish that had been washed up on the beach and, one at a time, he was throwing them back into the water.

Our friend was puzzled. He approached the man and said, "Good evening, friend. I was wondering what you are doing."

"I'm throwing these starfish back into the ocean. You see, it's low tide right now and all of these starfish have been washed up onto the shore. If I don't throw them back into the sea, they'll die up here from lack of oxygen."

"I understand," my friend replied, "but there must be thousands of starfish on this beach. You can't possibly get to all of them. There are simply too many. And don't you realize this is probably happening on hundreds of beaches all up and down this coast. Can't you see that you can't possibly make a difference?"

The local native smiled, bent down and picked up yet another starfish, and as he threw it back into the sea, he replied, "Made a difference to that one!"

Jack Canfield and Mark V. Hansen

တစ္ျကိမ္မွာ တစ္ခု

တစ္ျကိမ္မွာ တစ္ခု
ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က လူသူရွင္းေသာ maxico ကမ္းေျခတစ္ခုမွာ သူေတြ႕ျကံုခဲ႕ရသည္႕ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို ေျပာျပသည္။

ေန၀င္ဆည္းဆာခ်ိန္ ကမ္းေျခမွာ သူတစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္သြားတုန္းက ဟိုးအေ၀းဆီမွာ လူတစ္ေယာက္
ကိုလွမ္းျမင္ရသည္။ နည္းနည္းနီးလာေတာ႕ ေဒသခံလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေျကာင္း သတိျပဳမိသည္။ သည္လူက ကမ္းေျခေသာင္စပ္မွာ ကုန္းကုန္း ကုန္းကုန္းႏွင္႕ သြားေနရာက တစ္စံုတစ္ရာကို ငံု႕ေကာက္ကာ ပင္လယ္ ေရထဲ လႊင္႕ပစ္သည္။ သည္႕ေနာက္ အဲသည္လိုပဲ နည္းနည္းေလွ်ာက္သြားလိုက္ တစ္ခုခုေတြ႕လွ်င္ ေကာက္ယူ လိုက္ လႊင္႕ပစ္လိုက္ လုပ္ေနသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိတ္ေဆြက သူ႕အနားေရာက္သြားျပီး ေသေသခ်ာခ်ာျကည္႕ေတာ႕ လိွဳင္းႏွင္႕ပါလာျပီး သဲေသာင္ ျပင္ေပၚ တင္က်န္ေနသည္႕ ျကယ္ငါးေတြကို ေရထဲျပန္ပစ္ထည္႕ေပးေနျခင္းျဖစ္ေျကာင္း သိလိုက္ရသည္။

သည္လူ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင္႕ လုပ္ေနသလဲ ကၽြန္ေတာ္႕မိတ္ေဆြ စဥ္းစားမရျဖစ္သြားသည္။ သို႕ႏွင္႕ သူ႕ကို ႏွဳတ္ဆက္ျပီး တည္႕တည္႕ပင္ေမးျကည္႕သည္။

“မသိလို႕ ေမးပါရေစဗ်ာ ။ မိတ္ေဆြ ဘာလုပ္ေနတာပါလိမ္႕“


“ျကယ္ငါးေတြကို သမုဒ္ဒရာထဲ ျပန္ပို႕ေပးေနတာေလ။ ခင္ဗ်ား ျမင္တဲ႕ အတိုင္းပဲ။ အခု ဒီေရက်ခ်ိန္ ေသာင္ျပင္ ေပၚမွာ တင္က်န္ခဲ႕တဲ႕ေကာင္ေတြဟာ ေရတက္တဲ႕အခ်ိန္ေရာက္ေအာင္ အျကာျကီးေစာင္႕ေနရမွာ။ ဒါေပမယ္႕ ဒီေလာက္ျကာရင္ ေအာက္စီဂ်င္ျပတ္ျပီးေသမွာပဲ။ “

“ဟုတ္ကဲ႕ အဲဒါေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္လဲ သေဘာေပါက္ပါတယ္။“ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိတ္ေဆြက ဆုိသည္။


“ဒါေပမယ္႕ ဒီကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္မွာ ျကယ္ငါးေတြ ေထာင္ခ်ီျပီး ရိွေနမွာေပါ႕ဗ်ာ။ အဲဒီေကာင္ေတြ အားလံုးကို ခင္ဗ်ားဘယ္လို လိုက္ေကာက္မလဲ။ တစ္ေယာက္ထဲ မႏိုင္ႏိုင္ဘူးေလဗ်ာ။ ျပီးေတာ႕ စဥ္းစားျကည္႕၊ ဒီကမ္းရိုးတန္း တစ္ေလွ်ာက္လံုးဆိုရင္ အခုလို သဲေသာင္ျပင္ေပါင္းရာခ်ီရိွမွာေပါ႕။ ဒီေသာင္စပ္တိုင္းမွာ ရိွေနမယ္႕ ျကယ္ငါးေတြ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ သူ႕သဘာ၀နဲ႕သူ ျဖစ္ေနတာ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ေျကာင္႕ ဘာေတြ ထူးထူးျခားျခား ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္မလဲ။ “

ေဒသခံလူက ျပံဳးသည္။ ေနာက္ထပ္ ျကယ္ငါးတစ္ေကာင္ ေကာက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ...
“တစ္ျခားေကာင္ေတြ အတြက္ မထူးျခားေပမယ္႕ ေဟာဒီ ျကယ္ငါးတစ္ေကာင္အတြက္ေတာ႕ ထူးျခားသြားတာေပါ႕ဗ်ာ။ “ ဟုဆိုကာ ပင္လယ္ထဲ လွမ္းပစ္ထည္႕လိုက္ေလသည္။


[မူရင္း။ ။Jack Canfield and Mark V. Hansen တုိ႕၏ One At A Time]

ေဖျမင္႕ ရဲ႕ ႏွလံုးသားစာအဟာရ ထဲမွာ အမွတ္ရဆံုး ၀တ္ထုတိုေလးကို ျပပါဆိုရင္ အေပၚက “တစ္ျကိမ္မွာ တစ္ခု“ ဆိုတာေလးကို ျပရမယ္ထင္တယ္။ အေျကာင္းတစ္စံုတစ္ရာ ဆံုလာတိုင္း အဲဒီ ျကယ္ငါးေလးေတြကို သတိရမိတယ္။ အားလံုးအတြက္ တစ္ျပိဳင္နက္ထဲ မကူညီႏိုင္ေပမယ္႕ ကုိယ္ကူညီလိုက္ႏိုင္တဲ႕ တစ္ေယာက္က ကိုယ္႕ေျကာင္႕ တစ္ခုခုရသြား အဆင္ေျပသြားမယ္ဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာစရာေကာင္းမွာပဲ။

ရံုးကေန အိမ္အျပန္မွာ ကားအရမ္းျကပ္တာေျကာင္႕ အခုေနာက္ပိုင္းမွာ boat စီးျဖစ္တယ္။ boat စီးရင္ ထိုင္ခံု တစ္တန္းကို လူ ၆ ေယာက္ကေန ၇ ေယာက္ေလာက္ထဆန္႕တယ္။ ကမ္းကို ကပ္ခါနီးတိုင္းမွာ စပယ္ယာက နဲနဲတိုးေပးျကဖို႕ လိုက္လိုုက္ေျပာတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလဲ တိုးေပးျကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလဲ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေန ျကတယ္။ အဲလိုလူမ်ိဳးေတြ ျမင္ရင္ ေတာ္ေတာ္အသဲယားတယ္။ ဘာလို႕ အဲလိုလုပ္ျကသလဲ မသိဘူး။ ကိုယ္ကလဲ နဲနဲတိုး သူကလဲ နဲနဲေလးတိုးေပးလိုက္ရင္ တစ္ေယာက္စာေလာက္ ေနရာထြက္လာမယ္။ အဲဒီတစ္ေယာက္စာေလာက္ဟာ ကိုယ္႕အတြက္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္၀မ္းသာရမလဲ။ အိမ္ျပန္ရဖို႕အတြက္ ေနာက္ထပ္ boat တစ္စီးေစာင္႕စရာမလိုေတာ႕ဘူး။ ေနာက္ထပ္ေနာက္မက်ေတာ႕ဘူး။ လူေတြအမ်ားျကီးအတြက္ မတတ္ႏိုင္ေပမယ္႕ တစ္ႏိုင္သေလာက္ တစ္ေယာက္စာအတြက္ ကူညီႏိုင္တာပဲေလ။

အခုလဲ ကိုယ္႕တိုင္းျပည္မွာ ဒုတ္ခေတြေရာက္ေနတယ္။ မ်ားလြန္းလို႕ မကူညီႏိုင္ဘူးလို႕ မထင္မိပါနဲ႕။ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေရြ႕ ကူညီႏိုင္တာပဲ။ “ဆင္႕ပါးစပ္ႏွမ္းပက္“ “ႏွမ္းတစ္လံုးနဲ႕ဆီမျဖစ္“ ေပမယ္႕ ႏွမ္းစိေပါင္းမ်ားစြာစုျပီး ဆီျဖစ္လာတာပဲေလ။ အားလံုးအတြက္ မတတ္ႏိုင္ေပမယ္႕ ကိုယ္ကူညီလိုက္လို႕ ရသြားတဲ႕ သူေတြမွာ အက်ိဳးရိွႏိုင္တာပဲမို႕ တစ္ျကိမ္တစ္ခါေလာက္ ျကယ္ငါးေကာက္ျကဖို႕ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။။။။။


Support victims of the cyclone in Myanmar (Burma).


img credit to : koboyz

About Nagis Cyclone Donation

ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းေတြ မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ အခုပဲ ကြန္တက္ရတယ္။ သူတို႕ေတြ ဒလ ဘက္မွာ ဆန္သြားလွဴျကမလို႕တဲ႕။ ဒီသူငယ္ခ်င္းေတြက လိွဳင္သာယာ မွာ မီးေလာင္တုန္းကလဲ အင္တိုက္အားတိုက္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္ျက သြားလွဴေပး လုပ္အားေပးခဲ႕တဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ...။ အခုလဲ ရန္ကုန္ကို ပိုက္ဆံလွဴခ်င္ေနတာ ဘယ္သူနဲ႕မွလဲ အဆက္အသြယ္မရ ဘယ္ကို လွဴရမွန္း မသိျဖစ္ေနတာ။ ဒီေန႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူတို႕ ဒလ ဘက္ကိုသြားလွဴေနတယ္ လုပ္အားေပးေနတယ္ဆိုတာ သိလိုက္မွ ငါတို႕လဲ လွဴခ်င္တယ္ ပိုက္ဆံလဲႊလိုက္မယ္ဆိုျပီး ၀မ္းသာအားရေျပာလိုက္ရတယ္။

စကၤာပူက သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ႕ မနက္ျဖန္ စင္ကာပူေဒၚလာ ၅၀၀၀ စျပီးလဲႊလိုက္မယ္လို႕သိရတယ္။ ဒလ ျမိဳ႕နယ္အတြက္ ဆန္အိတ္ ၂၅၀ ေလာက္၀ယ္ျပီး လွဴမယ္လို႕လဲ သိရတယ္။ အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ ဒီမွာ ဖတ္ျကည္႕လို႕ရပါတယ္။

အခုဘန္ေကာက္မွာေတာ႕ ဘယ္သူေတြအလွဴေငြလိုက္ေကာက္ေနလဲေတာ႕ မသိဘူး။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ႕ ရည္မြန္႕ဆီမွာ အလွဴေငြေတြ စုေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ အားတက္သေရာ လွဴမယ္ဆိုလို႕ ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာသြားတယ္။ သူတို႕ကလဲ သူတို႕သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္ဆင္႕ လိုက္ျပီး ေမးေပးဦးမယ္တဲ႕။

Raven Group နဲ႕ HH4NG(Helping Hands 4 New Generation) က သူငယ္ခ်င္း NMA တို႕ကို ေနာက္ထပ္ ၃ ရက္ (သို႕) ၄ ရက္ ေလာက္မွာပိုက္ဆံလဲႊေပးႏိုင္မယ္ ထင္တယ္။ အခုသူတို႕ အဖဲြ႕ထဲက တစ္ခ်ဳိ႕က ဘုိကေလးဘက္ကို သြားေနျကျပီ။ ျပန္လာရင္ ဓါတ္ပံုေတြေရာ သတင္းေတြေရာ တင္ေပးမယ္လို႕ ေျပာတယ္။ ကိုယ္႕ထမင္းကိုယ္စားျပီး အဲလိုလိုက္လုပ္ေပးေနတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကို တကယ္ပဲ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။

ဘန္ေကာက္မွာ ထိုင္းမွာရိွတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ပါ၀င္ကူညီလွဴဒါန္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေအာက္က ေမးလ္ေတြကေန တစ္ဆင္႕ ဆက္သြယ္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္။

pyaesonemg@gmail.com
yeemon@gmail.com
yongmay@gmail.com

Saturday, May 3, 2008

RIP - Kim Min Soo

RIP - Kim Min Soo [Monday Kiz]

Free Image Hosting at www.ImageShack.us


တကယ္ကို စိတ္မေကာင္းဘူး။ ေမွ်ာ္လင္႕မထားဘူး။ သူတို႕အဖဲြ႕ရဲ႕ Bye Bye Bye သီခ်င္းေလးကို အခုခ်ိန္မွာ နားေထာင္ေနမိတယ္။ တကယ္ပဲ Bye Bye Bye ပါပဲလား။

Monday Kiz - Bye Bye Bye

so sorry

မေန႕ညက မုန္တိုင္းေျကာင္႕ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ျကီးအေျကာင္းျကားရတာ အရမ္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ မေန႕ည ၁၀ နာရီေလာက္ထိ အိမ္ကိုဖုန္းဆက္လို႕ရေနေသးတယ္။ ဒီေန႕မနက္ဆက္ေတာ႕ မရေတာ႕ဘူး။ လိုင္းဖုန္းလဲမရ ဟန္းဖုန္းလဲမရ။ ေနာက္ေတာ႕မွ ကြန္ဒိုဖုန္းကို သတိရျပီး ဆက္ျကည္႕လိုက္ေတာ႕ ၀င္သြားတယ္။ ဒီေန႕ ေမေမတို႕က အျပင္ထြက္လိုက္ေသးတယ္တဲ႕။ တစ္ျမိဳ႕လံုး မွတ္ေတာင္ မမွတ္မိေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္တဲ႕။ ဆိုင္းဘုတ္ေတြဆို တစ္ခုမွမရိွေတာ႕ဘူးတဲ႕။ တစ္ခ်ိဳ႕လမ္းေတြဆို သြားေနရင္းနဲ႕ ဘယ္လမ္းေရာက္ေနပါလိမ္႕ဆိုျပီးေတာ႕ေတာင္ျဖစ္ရတယ္ လို႕ေျပာတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို ပ်က္စီးကုန္ျပီနဲ႕တူတယ္။ စိတ္ထဲမွာမေကာင္းဘူး။ အေျခမခိုင္ ယိုင္နဲ႕နဲ႕ နဲ႕ဆင္ေျခဖံုးက အိမ္ေလးေတြ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဟင္။ ကူမယ္႕ ကယ္မယ္႕သူလဲမရိွ။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးရြားတဲ႕ မုန္တိုင္းပါလား။ ေနာက္ထပ္ဆက္တိုက္ဦးမွာလား မသိဘူး။
Free Image Hosting at www.ImageShack.us

QuickPost Quickpost this image to Myspace, Digg, Facebook, and others!

Tuesday, April 22, 2008

လင္းနစ္ - ဒီဇင္ဘာည

အခုလို ပူေလာင္အိုက္စပ္ေနတဲ႕ ရာသီဥတုနဲ႕ေတာ႕ မလိုက္ဖူးေပါ႕ေလ။ ဒါေပမယ္႕ သူမ်ားေတြျကိုက္ျပီး တစ္ႏွစ္ေလာက္ေနမွ ထျကုိက္တတ္တဲ႕ အက်င္႕အတိုင္း အခုမွ လင္းနစ္ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာည သီခ်င္းေလးကို ေတာ္ေတာ္ျကိုက္ေနတယ္။ ရန္ကုန္ျပန္သြားတုန္းက အိမ္မွာ ညီမေလးက ခဏခဏဖြင္႕ေနေတာ႕ ျကိုက္သြားတာ။

ဒီဇင္ဘာည အျဖဴေရာင္ျမဴႏွင္းျကားမွာ.... အတူဆံုေနျက ဒီလိုအခ်ိန္ေလးေရာက္လာ....
ဟိုအရင္က အျပာေရာင္အိမ္မက္ေလးကို ျပန္္လည္တမ္းတရင္း ေျကကြဲ....
ငါငိုေနဆဲ ယံုပါေကာင္မေလးေရ.... ျပန္ဆံုႏိုင္မယ္႕ ကံကိုငါတမ္းတတယ္....
ဒါေပမယ္႕လည္း အျဖဴေရာင္ျမဴႏွင္းျကားမွာ.... ငါဟာ အခ်စ္ေပ်ာက္လိုက္ရွာရင္းနဲ႕ လြမ္းေနဆဲ....

လင္းနစ္ - ဒီဇင္ဘာည

Wednesday, April 2, 2008

Recently Favorite Korean Songs

အခုေလာေလာဆယ္ ဒီသီခ်င္းေလးေတြကို ခဏခဏနားေထာင္ျဖစ္တယ္..

Brown Eyed Girls - Love

Park Ji Heon - When I wanna See You

Turtles - Sing La La La

ပ်င္းေနသည္...အိမ္ျပန္လိုက္ဦးမည္...

ဧျပီ ၅ ရက္ ကေန ဧျပီ ၂၀ ရက္ေန႕အထိ ရန္ကုန္ျပန္မွာမို႕လို႕...
ဘေလာ႕ေရးတာကို ရပ္လိုက္ဦးမယ္...

ဟီးဟီး..အမွန္ကေတာ႕ ရပ္ေနတာျကာပါျပီ...
ပ်င္းေနတာကေရာ...အလုပ္ကလဲ တကယ္ကို မအားတာေရာ...
ူဆုဂ်ဳ အေျကာင္းေလးေတြ ေရးစရာေတြမွ အမ်ားျကီးပဲ...
သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ စကားနဲ႕ေျပာရရင္ မ်ားျကီးမ်ားျကီး ရိွေသးတယ္...
အပ္လုပ္ လုပ္ေပးစရာသီခ်င္းေတြလဲ အမ်ားျကီးပဲ...
ျပန္လာမွပဲ လုပ္ေတာ႕မယ္...ဘေလာ႕ဒီဇိုင္းလဲ ေျပာင္းမလားလို႕ စဥ္းစားေနတယ္...
kitty for me ကေန super junior for me လို႕ ေျပာင္းရမလုိေတာင္ ျဖစ္ေနတယ္...

Saturday, March 1, 2008

Natasha Bendingfield

အခုေလာေလာဆယ္ Natasha Bendingfield ရဲ႕ Soulmate သီခ်င္းေလးကို ေတာ္ေတာ္ျကိုက္ေနတယ္။ Valentine အခ်ိန္တုန္းက BTS ေပၚမွာ အဲဒီသီခ်င္းေလးေျကာ္ျငာေတြ႕ျပီး သေဘာက်သြားတာ။

Natasha Bendingfield - Soulmate